ΠΟΛΕΜΟΚΑΙΡΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ

Το νέο έτος μας έκανε εισβολή

με κρύο πολύ

και χιόνι αρκετό

το οποίο είναι απαραίτητο.

Παρασκευή μέρα καλή,

Σάββατο μέρα βροχερή,

Κυριακή μέρα χιονισμένη

και Δευτέρα παγωμένη.

Τρίτη μέρα Αγιασμένη,

Θεοφάνεια γιορτή μεγάλη,

φώτιση να δώσει

στων μεγάλων το κεφάλι.

Και τα κανάλια πιο λίγα να μιλούν,

όσο πιο πολλά

τόσο πιο ζημιά.

Γάζα και βόρεια Ελλάδα

μοιάζουνε πολύ,

και τα δύο με εισβολή.

Το ένα με χιονιά

και το άλλο με πυρά.

Το ένα είναι καλό

χρειαζόμαστε νερό

και είναι θεοτικό.

Αλλά τα άλλα δεν ήτανε απαραίτητα.

Χέρι όπλισε και κάνει,

αυτή τη ζημιά μεγάλη.

Εισβολή στη Μέση Ανατολή,

πέφτουν οι σφαίρες σαν βροχή

και οι βόμβες σαν χαλάζι

και ο άμαχος πληθυσμός

κλαίει και σπαράζει.

Ήμουν νιος και γέρασα

και καμιά φορά

δεν θα βρεθεί λύση

για αυτήν την έρημη

Μέση Ανατολή.

Και μας τα δείχνουνε

κάθε βράδυ στην ΤΙ-ΒΙ.

Δεν τα βλέπουν οι μεγάλοι;

Άδειο τους είναι το κεφάλι;

Ο Ομπάμα κολυμπά,

ο Μπούς αδιαφορεί

και γίνεται αυτή η μεγάλη ζημιά.

Κυριακή πρωί

η πρώτη χερσαία εισβολή.

Και τρία κανάλια μαζί

τη δείχνανε την εισβολή.

Εικόνα όχι και καλή.

Ανατριχιαστική.

Στον ουρανό οι καπνοί

Με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή

έγινε γνωστός ο Πάνος Χαρίτος.

Κάθε πόλεμος έχει και τα καλά του,

και τα κακά του.

Τα κανάλια βρίσκουνε δουλειά,

άλλους φτιάχνει

και άλλους χαλά.

Μόλις τελειώσανε οι φωτιές στην Αθήνα

να η Μέση Ανατολή

με μεγαλύτερη καταστροφή.

Και ο Θεός να βάλει το χέρι του.

Γιατί οι μεγάλοι αδιαφορούν.

ΞΕΝΟΣ

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΚΡΗ ΚΑΜΙΑ

Κύριε Αυτιά σε παρακολουθώ καθημερινά.

Και αφορμή ήταν ένα πρωινό με το Ε-9.

Εγώ δεν θα το έλεγα Ε-9,

αλλά θα το έλεγα το έξυπνο 9.

Εισπράττει τα πάντα φορολογικά.

Καλός, ενημερωτικός,

ψάχνεις τα πάντα,

αλλά καμιά φορά γίνεσαι και βαρετός.

Όλα τα κανάλια κοιτάνε τη τσέπη τους και αυτά.

Δηλαδή κοιτάνε πρώτα τα ποσοστά

και μετά τη φτωχολογιά.

Κύριε Αυτιά και εγώ Καραμανλικός

αλλά δυστυχώς

τα πράγματα πηγαίνουνε τόσο στραβά,

κακά και ανάποδα,

που έχουμε χάσει το μπούσουλα.

Αυτά τα ολίγα,

αλλά εσύ συνέχισε τον αγώνα.

ΞΕΝΟΣ

ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ

Θα τα σπάσω τα ρημάδια τα ευρώ

γιατί δεν αντέχω δεν μπορώ

την απάτη να χρηματοδοτώ

και με τα ίδια μου τα χέρια

το κεφάλι μου να χτυπώ.

ΞΕΝΟΣ

ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ

Κάποιος φίλος μου γνωστός

που το παίζει αγρότης φτωχός,

συνελήφθη στην τράπεζα

να κάνει ομόλογα κι αυτός.

Ω βασανισμένη αγροτιά

ποτέ δεν είχες την πρωτιά,

κι αν περίσσευαν κάποια λεφτά,

τα ‘κανες ομόλογα κι αυτά.

Πάντα κοιτάς για καμιά οικονομισιά,

για να ‘χεις για τα γηρατειά,

στέρηση ψωμί και ελιά,

σύννεφο σε ομόλογα τα λεφτά.

ΞΕΝΟΣ

ΤΟ ΑΛΑΛΟΥΜ

Στραβά κακά κι ανάποδα.

Τρίτωσε το κακό το Ελληνικό,

κομμένη η Ελλάδα στα δυο,

συγκοινωνιακά,

όχι με τα τρακτέρ και τα αγροτικά,

αλλά με της φύσης τα ξεσπάσματα.

Κάποιο χέρι σκάλισε

και έγινε αυτό που έγινε,

κομμένη στα δυο με το οικονομικό,

με το περίφημο επίδομα το φτωχικό.

Οι μισοί το παίρνουνε

Και οι μισοί το περιμένουνε.

Το τρίτο και το χειρότερο με το Ευρωπαϊκό

ζητιάνοι γίνανε και οι δυο,

για να λύσουνε το οικονομικό,

που είναι πολύπλοκο και παλιό.

Που όλοι βάλανε το χεράκι

και το φέρανε στο χάλι αυτό.

Το πρόβλημα το Ελληνικό,

απέναντι στο Ευρωπαϊκό.

Μου θυμίζει μια παροιμία με ένα βοσκό

που είχε το ποίμνιο λίγο έξω από το χωριό.

Γιατί και εμείς είμαστε ποίμνιο.

Και εκεί που πηγαίνανε όλα καλά,

μια βραδιά τι τον έπιασε κι άρχισε να φωνάζει.

Βοήθεια, βοήθεια συγχωριανοί,

λύκοι μου μπήκαν στο μαντρί.

Το χωριό μόλις το άκουσε,

Σύσσωμο έτρεξε για βοήθεια

τίποτα όμως δε συνέβαινε.

Ήτανε ψέματα.

Και τη δεύτερη φορά τα ίδια πάλι

και πάλι το χωριό έπραξε τα ίδια.

Την τρίτη όμως που φώναξε ήτανε αλήθεια

και οι χωριανοί αδιαφόρησαν

και τον τιμώρησαν.

Και έτσι έγινε η μεγάλη ζημιά.

Τώρα τι τα θέλω και τα γράφω όλα αυτά;

Γιατί με τους εταίρους μας αυτά παθαίνουμε.

Μας έδωσαν μια,

μας έδωσαν δυο,

την τρίτη μας τράβηξαν το χαλινό

και μας είπανε

τέρμα κύριοι εδώ....

Ότι έπαθε ο βοσκός

αυτό πάθαμε κι εμείς με τον Αλμούνια.

Με την τσάντα που τον βλέπετε,

Είναι ο λεγόμενος λύκος του βοσκού.

Κάποτε λέγανε ένα τραγούδι

ο Γιόχαν, ο Στράους και ο Μπάχ

κάνανε τραστ

τώρα λένε

ο Αλμούνια, ο Τρισέ και ο Πρισέ.

Ε μας τα έχουν πρήξει.

Και την ώρα που τα γράφω αυτά,

στην τηλεόραση μιλάνε,

για τον περίφημο προϋπολογισμό

που τον φέρανε στο χάλι αυτό.

Και οι μεν και οι δε

φταίνε για το χάλι αυτό το οικονομικό.

Και η γαλάζια ανάπτυξη,

και η πράσινη ανάπτυξη.

Αυτά στην πολιτική,

δεν υπάρχει πια ντροπή,

καρέκλα είναι αυτή.

Ρε πως τα φέρνουν οι καιροί

και οι δύσκολοι χρόνοι.

λένε οι βρακοφόροι,

να λαλεί ο κόκορας

και να σιωπάει το αηδόνι.

Ποιος είδε ψάρι στο βουνό;

Τη θάλασσα σπαρμένη;

Ράσα στο συμβούλιο το υπουργικό;

Και αντίθετο στην ιερά σύνοδο θα δούμε τον Πρωθυπουργό.

Κάτι θα βγει από αυτό…….

11-01-2010

Από τον ΞΕΝΟ

Καλή χρονιά με υγεία πρώτα από όλα

και οικονομία.

Γιατί αυτά τα δύο πάνε πακέτο.

Υγεία και οικονομία.

ΟΛΙΓΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΜΕΝΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

90 ΧΡΟΝΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

Ένα γεγονός που δεν μπορώ να μείνω εκτός.

Συγχαίρω τον διοργανωτή,

και τις κυρίες γονέων και κηδεμόνων για το υλικό που μαζέψανε,

που ήτανε στο σεντούκι θαμμένο, σε σακούλες και σε βαλίτσες παλιές.

Και βγήκε στο μεγδάνι!

Ένα έργο τριών γενεών.

Μας πήγε πενήντα χρόνια πίσω όταν αυτές οι φωτογραφίες,

συγκεντρωθήκανε και μεγεθυνθήκανε, και περαστήκανε ανά δεκαετίες.

Μισό αιώνα.

Οι δωδεκάρηδες του τότε, σήμερα εβδομήντα ετών.

Και ψαχνόμασταν να γνωρίσουμε τις φάτσες μας.

Μια βδομάδα γινόταν αναγνώριση προσώπων και δεν βρέθηκαν όλα.

Λες και ήταν μέσα στα ερείπια και δεν γνωρίζονται.

Στιγμές συγκινητικές.

Ο γράφων επί μια βδομάδα πήγαινα συνέχεια και όλο έψαχνα.

Αλλού γνώριζα, αλλού δεν γνώριζα, μείνανε και πολλοί άγνωστοι.

Όπως ο άγνωστος στρατιώτης.

Ένα χωριό πέρασε ολόκληρο.

Ένα μεγάλο έργο με όλη τη σημασία της λέξεως.

Ο οργανωτής της έκθεσης.

Ένας ακούραστος εργάτης, ένας συγχωριανός.

Ένας πολιτικός, ένας ακούραστος συγχωριανός.

Μια ζωή σε τεντωμένο σκοινί, του ήρθανε όλα μαζί,

έκθεση βαφτίσια και Καραμανλής.

Και πάλι συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα.

Πέρασε όλο το χωριό δυο βδομάδες ολόκληρες.

Συγκίνηση, συνεύρεση και αναγνώριση από τα παλιά.

Τότε ήταν καμιά δεκαριά, τώρα πιάνουνε τα εβδομηνταριά,

παππούδες κανονικά όλοι με άσπρα μαλλιά.

Και όλα αυτά ξεκινήσανε με τον ανήσυχο συγχωριανό.

Του τηλεφώνησα κάποια βραδιά, να τον ρωτήσω για τα πολιτικά.

Αυτός τότε μου απαντά:

-Σκέφτομαι να διοργανώσω μια έκθεση φωτογραφίας για το δημοτικό σχολείο,

τι λες για όλα αυτά; Μαζί με τις φωτογραφίες έχω και ένα ποίημα που το είχες γράψει τότε για την κατεδάφιση. Θα το βάλω πρώτο πλάνο.

Μου το απήγγειλε και όταν το άκουσα τηλεφωνικά δάκρυσα κανονικά.

Και όταν έφτασε η μέρα της έκθεσης, του λέω

-Τι γίνεται;

Και μου απαντά

-Προβληματίζομαι

Και του λέω

-Γιατί;

-Θα σου εξηγήσω άλλη φορά αλλά για να σου κάνω το χατίρι θα το βάλω πάνω στο θρανίο.

Στη μέση της βδομάδας μου τα είπε αυτά και έτσι έγινε.

Αλλά το γιατί παραμένει.

Για το γιατί όλη η Ευρώπη πολεμεί.

ΞΕΝΟΣ

ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

Έμμονη ιδέα μου ‘χει μπει,

να γράψω κάτι για το έρμο το σκολειό

που το ‘χουν καταντήσει ρημαδιό.

Που εκεί έμαθα πως ένα και ένα κάνουν δυο,

και τόσα άλλα πολλά,

και πως τα φωνήεντα είναι επτά.

Γέλια, χαρές, αναμνήσεις παιδικές,

εκδρομές, εθνικές γιορτές,

και κάπου, κάπου πέφτουνε

και μερικές βεργιές.

Αναμνήσεις τρεις γενιές.

Χωρικοί το χτίσανε

με κόπο και ιδρώτα

και Αλβανοί μας το χαλούν

και το μαδούν σαν κότα.

Κρίμα ρε παιδιά

μια τέτοια κληρονομιά.

Δύο ήταν αυτά

το σχολείο και η Παναγιά.

Φτιάχνουνε τώρα μπιμπελά

και δεν έχουν θέση τα παλιά.

Κι ας με συγχωρέσουν

οι υπεύθυνοι της κατεδαφίσεως. 

ΞΕΝΟΣ

ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ (Α)

Ποιος είδε ψάρι στο βουνό

στη Σιούμα πύραυλος

να ρίχνει νερό!

Στις Μπούρες σταδίου κατασκευή,

και στου Κόλιου το μαντρί πατάτες έχουν φυτευτεί.

Που ‘σαι Γρηγόρη να δεις του Σίσπη το χωράφι,

που το στάρι δε γινότανε μια πιθαμή

σήμερα πατάτες έχουν φυτευτεί.

Κι από κάτω στου Κολαῒτσε το μαντρί

αμπέλι πρόκειται

να φυτευτεί

αλλάξανε οι καιροί.

Αγαπητοί μου συγχωριανοί

το οδοιπορικό συνεχίζουμε

όπως σας έχω υποσχεθεί

και πέρα απ’ το ποτάμι.

Για την αναβάθμιση της περιοχής

λόγω θέσης γεωγραφικής

προχωρώ και κατηφορίζω.

Στην κατηφόρα σημαντικό

έργο η διάνοιξη.

Φτάνω στο εκκλησάκι

του Αγίου Πνεύματος,

μην ξεχνάμε την γιορτή τη Μεγάλη

φώτιση να δώσει

στων μεγάλων το κεφάλι.

Όλο το χωριό παραβρέθηκε στη λειτουργία,

ένα εκκλησάκι με άλλη ιστορία

το πώς έφτασε μέχρι εκεί,

με του Παπά την εμμονή,

τον Νικηφόρο και τον Πετρή,

του Μιχάλη την ψαλτική,

και των χωριανών τη συνδρομή.

Και η έμμονη ιδέα

της Αείμνηστης Γρηγόρινας

που της είχε μπει.

Να μην αφήσω και την κ. Μαίρη

απ’ έξω.

Έφτασε το εκκλησάκι μέχρι εκεί

έχει ψάλτη και παπά

και σήμαντρο που χτυπά.

Αλλά φέτος το εκκλησάκι

έμεινε ορφανό

χωρίς κοινό,

από ότι λένε απ’ τον καιρό.

Πάντως το χωριό περίμενε αυτή τη μέρα

για να κατέβει στο ποτάμι,

όλα ήταν έτοιμα

αλλά δεν πειράζει

υγεία και φώτιση από το Άγιο Πνεύμα.

Προχωρώ το δρόμο

Στις τρεις διακλαδώσεις.

Μια για το κοκκινόχωμα,

μια για το τσιφλίκι

και μια για το παλιό πηγάδι

έτσι το λέγαμε

και το λέμε,

αλλά έχει ξεχαστεί.

Όμως δεν διακινδυνεύει

για αλλαγή ονόματος

όπως παραδείγματος χάρη

το κοκκινόχωμα,

πρώην σκουπιδότοπος

προσπαθούν να τον κάνουν ανθότοπο.

Δημιουργήθηκε ένα πάρκο,

τώρα τι τίτλο θα του δώσουν δεν κατέχω.

Εγώ θα το έλεγα

“Στούντιο με θέα”.

ΞΕΝΟΣ

ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ (Β)

Και έρχομαι στις καινούργιες ονομασίες

και τοποθεσίες.

Και ξεκινάω με το δρόμο που πάει για το βουνό

προς τον Άγιο Νικόλαο τον Κρεμαστό.

Μια τοποθεσία ΤΟΥ ΓΙΟΤΣΕ Η ΜΠΑΡΑ

λίγοι θα τη θυμούνται τώρα……

στου Μιχαλάκα τη διασταύρωση προχωρώ

προς το βουνό

ένα έργο μεγάλο εδώ.

Θα μου το επιτρέψουν οι αρμόδιοι γι’ αυτό

Μια παροιμία λαϊκή να πω:

“δεν έχουν ρίξει τα λεφτά σε βούρκο

αλλά σε σταθερό”.
Όλοι φτιάχνουν μια τρύπα στο νερό
αυτοί φτιάξαν μια τρύπα στο βουνό.

Κι αναρωτιέμαι γιατί αυτό;

Ξέρετε ρε παιδιά τι θα πει ΜΠΟΥΡΕΣ;

Το κάνατε αυτό!

Από ΜΠΟΥΡΕΣ να το πείτε ΣΤΑΔΙΟ

και εγώ δεν ξέρω τι διάολο θα είναι αυτό!

Για να σας υπενθυμίσω πριν χρόνια 49,

Το 1957 αυτές οι ΜΠΟΥΡΕΣ

Κατέβασαν τ’ άντερά τους,

ο γραφών τότε 17 χρονών

βρισκότανε στην καταιγίδα αυτή

αλλά να μην σας κουράσω πιο πολύ.

Κι έρχομαι στην άλλη διασταύρωση

που ξεκινάει από την πρώην ΜΠΑΡΑ

το σημερινό παιδικό σταθμό

εκεί σ’ αυτό το μεγαθήριο

που μοιάζει σαν το καλατράβα

την ΤΟΥΟΤΑ εννοώ

εκεί το λέγαμε ΤΟΥ ΤΥΡΟΥ Η ΒΑΤΣΙΝΙΑ.

Προχωρώ προς το βουνό

σε δύο σημεία σταθερά

του Κλαῒτσε το αμπέλι και του Σίντε το σπιτάκι

τώρα Ελληνική Διατροφή.

Φύγαμε από εκεί

πάμε στα λεγόμενα διαθέσιμα,

εδώ διεκδικούν πολλοί

την τοποθεσία αυτή,

είναι ποτοποιία

πάει και η τοποθεσία

του ΜΠΑΝΑΤΣΑ ΤΟ ΣΠΙΤΑΚΙ

άλλο στάδιο που ξεφύτρωσε σαν μανιταράκι.

Κι έρχομαι στην τοποθεσία

του ΧΑΛΤΣΙΟΥ ΤΟ ΑΜΠΕΛΙ.

Κι έτσι με τις τοποθεσίες

και ονοματολογίες τελειώνω

για την ώρα το αναδρομικό

και στο φύλλο του άλλου του μηνός

θα περάσουμε πέρα από το ποτάμι.

Να πούμε και λίγα λόγια

Για τη συναυλία του διημέρου.

Κατ’ αρχήν είχε σύμμαχο τον καιρό

και το χωριό και τις δυο βραδιές

ήτανε φίσκα η πλατεία

και οι αρμόδιοι της διοργάνωσης ήτανε άψογοι

να μην έχουμε κανένα παράπονο.

Και λίγα λόγια για το δήμο

Με τη συντήρηση της Εγνατίας

και μερικούς άλλους δρόμους

και τη διάνοιξη της κατηφόρας

ένα σημαντικό έργο.

ΞΕΝΟΣ

ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ (Γ)

Και τώρα ανηφορίζω το τσιφλίκι.

Στα δεξιά ένα όνομα παλιό,

ήτανε λένε το παλιό χωριό.

Το τσιφλίκι όπως ξέρουμε και βλέπουμε,

το διατηρεί,

από τους δύο επιχειρηματίες ο ένας,

ο κ. Θόδωρος Αγγελόπουλος.

Αλλά από ότι ακούω και κυκλοφορεί,

θέλουν να κάνουν και εκεί μια αλλαγή,

ονόματος κυκλοφορεί.

Εγώ θα το έλεγα στου Φιλοπάππου,

Μιας και πετούν αητό

Την Καθαρή Δευτέρα.

Αλλά να μην σας κουράζω πιο πολύ

περί ονόματος

βγάλτε τα συμπεράσματά σας μοναχοί.

Στο αριστερό μέρος είναι ένα δασάκι,

το λέγαμε στο ΤΑΣΚΙΟΥ ΤΟ ΟΥΡΜΑΝΣΙΕ,

ήδη έχει ξεχαστεί μιας και τοποθετήθηκε

η HUNDAY εκεί,

ποιος θα θυμηθεί και θα πει;

Στου ΤΑΣΚΙΟΥ ΤΟ ΟΥΡΜΑΝΤΣΙΕ;

Προχωρώ για τον κόμβο,

Την λεγόμενη Εγνατία

που μας έκοψε στα τρία.

Έργο Μέγα.

Έχει αλλάξει τον κάμπο,

εκεί που είναι η Εγνατία

τον λέγαμε Βλάχικο δρόμο.

Το λέγαμε έτσι γιατί περνούσαν από κει,

οικογένειες με τα καραβάνια

και έμεινε Βλάχικος δρόμος.

Καραβάνια περνούσαν τότε από ‘κει,

νταλίκες περνάνε σήμερα,

αλλάζουν οι καιροί,

αλλά πάντως ο δρόμος ήταν εκεί.

Θα ήθελα να ανέβω να δω τον κάμπο από ψηλά,

πως ήταν,

και πως τον κάνανε σήμερα ρε παιδιά!

Και γυρίζω στο δρόμο που πάει για

Καστοριά.

Εδώ είναι ανεβασμένα τα οικονομικά.

Στη διαδρομή αυτή,

προχωρώ και φτάνω στα γκρομπόσκια,

μια περιοχή

που το ευρώ πέφτει βροχή.

Από γκρομπόσκια,

Σήμερα πήρε το όνομα ΜΕΤΡΟ

κι έτσι τελειώνουμε μ’ αυτό το οδοιπορικό.

Και μια ατάκα τοπική:

Σ’ όποιον αρέσουμε

Για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε.

ΞΕΝΟΣ

ΣΤΟΝ ΠΕΤΡΗ

Πετρή δεν θα σε ακολουθήσω,

γιατί πρέπει να σου απαντήσω

για τι μου μπήκε στα βαθιά.

Πες εσύ,

γράψε εγώ,

θα καταλήξουμε στο χωρισμό.

Μου θυμίζει Κούγια

και Λαζόπουλο

το σενάριο αυτό.

Ας δώσουμε ένα τέλος σε παρακαλώ

γιατί με το κουτσομπολιό

θα μας γελάει το χωριό.

ΞΕΝΟΣ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΚΔΙΚΗΤΗ

Ήμουν αητός και πέταγα ψηλά

και έπιανα στον αέρα πουλιά.

Αλλά μια πένα

με καθήλωσε χαμηλά

και μου έκοψε τα φτερά.

Για το φίλο μου και μαθητή

Τα λέγω όλα αυτά.

Όπως λέει και η παροιμία η λαϊκή

“ΒΓΗΚΕ ΑΝΩΤΕΡΟΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ”.

Αυτό είναι γεγονός.

Υπήρξε μαθητής

και μου βγήκε ποιητής.

Του εύχομαι ΚΑΛΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ.

ΞΕΝΟΣ